Eindelijk het begin van een kustroute
Na een toch wel redelijke nacht in een niet leuk en gezellig hostel verliet ik om kwart voor 8 het pand. Omdat de meesten heel laat gingen slapen had ik alle ruimte om in zo relatief kleine ruimte om mijn spullen te pak'ken en snel het pand te kunnen verlaten. Als het enigszins mogelijk is ga ik niet meer slapen in zo soort Auberge. Aan de overkant van de straat een sandwich en een dubbele espresso gescoord.
Het was al heel druk in de stad. Veel mensen naar het werk en aan de andere kant de mensen die niet meer hoeven werken maar wel op tijd met hun rolkoffer op het vliegveld moeten zijn. Via mijn routeplanner kwam ik via hele kleine steile straatjes bij de rivier uit die na enkele km uitmondde in de zee. Op de weg naast waar ik liep was er een kop/staart aanrijding. De hele ringweg stond vast. Er gingen zelfs mensen met de auto over de trambaan rijden. Het grote voordeel van langs de kust lopen is dat je niet langs een drukke verkeersweg loopt. Er zijn over grote afstanden lange looppaden van houten planken gemaakt die direct langs de kust lopen.
Het plezier van geen verkeer en niet het ongemak van in het zachte zand te hoeven lopen. Ik heb deze dag als heel plezierig ervaren. Soms heb je na meerdere weken lopen, kleine ongemakken. Mijn bilspier wil niet altijd wat ik wil en blaren kunnen soms te lang mee willen liften. Maar verder was het een heerlijke dag ook zeker qua weer. Heeft even geduurd maar de verwachtingen voor de komende dagen zijn echt goed. Heb me zelfs voor het eerst in ruim 2 weken moeten insmeren. Ik heb genoten van het zee uitzicht.
Had er vanavond met Ludger nog over. Ja we hebben weer samen heerlijk gegeten in het cafeetje/pension waar ik verblijf. Veel mensen zijn vandaag begonnen om vanaf Porto naar Santiago te lopen helaas ook nu weer met kofferservice en met een broodtasje en waterflesje. Vind het meer commercieel geworden. Veel mensen, gelukkig niet allemaal lopen je zo voorbij. Dat was bij mijn eerste Camino zeker anders.
Het is wat het is. Mijn eerste en enige stop had ik na 4 uur lopen. Mijn lunch was in de ochtend gekochte sandwich, banaan en manderijn. Toch een redelijk gezonde lunch. Ik liep langs veel restaurants die om 12 uur stampvol zaten. Er stonden zelfs mensen in de rij. Als je ziet wat er op dat tijdstip gegeten wordt, dan mag je hopen dat 's avonds hooguit een schaaltje vla wordt gegeten. Ondanks dat ik best veel calorieën verbrandt heb ik overdag weinig trek. Dat compenseer ik wel weer in de avond. Het motortje moet wel brandstof krijgen.
Vroeg aan Sandra, de eigenaresse van het pension, of zij tegen betaling mijn was kon doen. Dat was geen enkel probleem, maar was wel gratis. Is hier gewoon super. Het eten was hier eenvoudig maar super lekker. Een toplokatie. Ga haar een super goede review geven.
Voorlopig was dit mijn laatste etentje met Ludger. Grappig dat je binnekorte tijd een goede band kan krijgen met iemand die je daarvoor nooit heb ontmoet. Hopelijk kunnen we onze Camino afsluiten in Santiago de Compostella.
Zijn na ons eten nog een rondje langs de kust gelopen. Zo mooi als je langzaam de zon ziet zakken.
Omdat het best wel druk is ben ik toch maar voor uitgaan boeken. Zo had ik een nacht gereserveerd in een hele grote camper met erop en alles aan. Leek me wel eens leuk om ook dat het ervaren, maar helaas werd het geannuleerd.
Als het zo doorgaat heb ik straks nog een extra vrije dag. Ik ga zo lekker slapen, was een heerlijke maar ook best een intensieve dag. Morgen belooft het weer lekker warm weer te worden. Welterusten Peter Roodenburg.

En leuke vehalen!