Ha ha, vandaag toch een verhaal.

Dacht ik net dat ik een vrije avondje had, geen verslag etc, gaat hier ineens het licht aan. Dan maar gelijk aan het werk.

Allebei hebben we heerlijk geslapen. Soms wil dat nog wel eens verschillen. Onze gastvrouw had een heerlijk ontbijt voor ons gemaakt met veel zelf gemaakte jam etc uit haar tuin. Omdat het vandaag erg warm zou worden en deze etappe één hele lange weg was in het boerenland, zijn we op tijd vertrokken. Om 08:00 uur liepen we langs een hoge wand die begroeid was, waardoor we zelfs een tijd in de schaduw konden lopen.

Het leuke van vroeg lopen is de stilte van de natuur, behalve het gezang van de vele verschillende vogels, wat wij allebei juist heel leuk vinden. Vandaag werden we getrakteerd op het mooie gefluit van de Zwartkop, de Graszanger en ook van de Nachtegaal.

Omdat het nog niet heel heet was schoten we flink op. Vandaag een redelijk korte etappe, ruim 16 km maar het zou wel ruim 27 graden worden. Hoe meer km je voor 14:00 uur heb gelopen hoe beter het is. Omdat er nergens echt een plek was waar je even kon rusten zijn we maar tegen een oude muur gaan zitten. Onze lichtgewicht opvouwbare zitkussentjes komen dan goed van pas. Toen we na een tijdje wilden vertrekken zagen we dat we heel veel lifters hadden. In die korte tijd zater er meer dan 20 slakken op onze rugzakken. Doei ga lekker zelf lopen .

Het aparte is dat we vanaf het begin ons  einddoel al in de verte zagen liggen, maar omdat de stad op een hoge heuvel ligt met daarop een hoge kerk  denk je dat je er al bijna bent. Bij onze volgende stop kwam kwamen we Kevin tegen. Een gepensioneerde leraar uit Engeland, die voor het eerst de Camino liep. Na een gezellig gesprek is hij verder gelopen. Een  eindje verder kwamen we hem weer tegen en hebben we samen de flinke klim naar Santerem gemaakt.

Toen we een terrasje zagen zijn we daar gestopt.  Nat van het zweet van de beklimming ging ik wat bestellen. Wilde graag koffie en wat fris. Fris konden we krijgen  maar koffie niet. Bleek dat zowel in Portugal en ook Spanje alle electriciteit was uitgevallen. Hoorde dat het een grote chaos was in het hele land. 

Mensen vast in liften, vliegvelden waar niemand kon vertrekken, verkeerslichten uitgevallen en  dus ook geen heerlijke Portugese koffie.

Toen wij bij onze Auberge aankwamen konden we naar binnen. We slapen  op een modern slaapzaaltje met vier luxe bedsteden. Voorzien van kluisje, verlichting,  stopcontact en zelfs een klein tafeltje. Ivm de stroomstoring  hadden we deze kamer voor ons zelf. Onze telefoons waren bijna leeg en de powerbank werkte helaas niet. De moderne tegenslagen van de huidige pelgrims.

 Gisteren hebben we  geen warm eten  kunnen scoren en vandaag dus ook niet. Hebben allebei wat pasteitjes  en een sandwich gegeten. Morgen een nieuwe ronde met nieuwe kansen.  Gelukkig konden we nog wel op het terras wat drinken. En door Santarem lopen, wat echt een heel gezellig en mooi stadje is met mooie pleinen en leuke oude straatjes en heel veel kerken.

Toen wij weer naar onze kamer gingen kregen wij wat waxinelichtjes mee voor op onze kamer. Zou anders echt heel donker zijn geweest.

Ik moest wel nog denken aan wat men  vaak zegt over de Camino als er iets tegen zit: "komt wel goed".

De waxinelampjes brandden en toen was er ineens licht, heel veel licht. Alles wat licht kon geven deed het.

Dat was een pak  van ons hart. Morgen kunnen we weer gewoon geld pinnen want dat gaat zonder pasjes best hard.

Morgen een wat langere route naar Azinhaga, 24,3 km. Gelukkig zou het morgen iets minder warm  zijn, ongeveer 24 graden.

Dat wordt morgen al onze 7de etappe. Over een aantal dagen zullen wij, zowel Maria als ik persoonlijk onze ervaringen  vertellen van de eerste periode van deze toch wel bijzondere voettocht. Tot morgen.

Liefs Peter en  Maria,