Dit was een hele zware klim etappe.

Hallo allemaal. Vandaag ons verslag van Azinhaga naar Asseiceira, ongeveer 21 km.  Na ons ontbijt zijn we gaan wandelen voor het eerst in onze regenoutfit.  Het heeft afgelopen nacht behoorlijk geregend  en de verwachtingen voor deze dag waren ook niet echt rooskleurig. Het regende inderdaad maar het was ook regelmatig droog. We liepen via Golega naar het gehucht Sao Caetano.  We schrokken wel een beetje. Het betrof o.a een hele mooie lange laan met grote oude bomen, maar het was vergane glorie: aan beide zijden vervallen huizen, gebouwen en een soort kasteel. Voelde echt een beetje vreemd aan. 

Tijdens onze wandeling zagen we een grote electriciteitsmast met daarin 11 ooievaarsnesten. Heel bijzonder te zien, zo'n ooievaarsflat.

Ook zagen we een  toch wel heel bijzondere vogel, de zwarte ibis.

Na ongeveer 12 km kwamen we in het plaatsje Atalaia aan. Omdat het niet zeker was of we in het plaatsje Asseiceira konden eten, hebben we in een cafeetje  koffie en een kleine pizza  besteld.  Hierna moesten we nog ongeveer 8 km lopen. We hadden wel gezien dat het behoorlijk op en neer zou gaan, maar toen het zover was, viel het erg tegen. De heuvels in de Eucalyptus bossen waren best steil, maar door de regen was het in een grote modderbaden veranderd. Binnen de kortste keren wogen onze schoenen een paar kg zwaarder door de zware kleverige klei. Met veel moeite en elkaar regelmatig helpend hebben we die heuvels bedwongen. Het was echt het allerzwaarste gedeelte tot nu toe. Eindelijk zagen we ons dorpje. In het eerste café  hebben we dit wel even gevierd. 

Onze Auberge bleek een oude school te zijn. Via een telefoontje kregen wij een deurcode, zodat we naar binnen konden.

Was een heel verschil met ons onderkomen van gisteren, veel eenvoudiger, maar ook veel goedkoper. De prijs is €10,00 per persoon. Ziet er eenvoudig en schoon uit.  Er is alleen een  magnetron.  Ook bij de bakker hebben we broodjes gekocht want morgen 1 mei, zijn de winkels  hier in Portugal dicht. In het gebouw troffen we Thomas, een Duitser aan. Deze man is al 7 jaar met zijn hond aan het trekken door Europa. Hij schijnt ruim 13.000 km te hebben gelopen. Spreekt heel goed Engels.  Hebben een tijd met hem zitten praten, vooral Maria. Ik heb nog wat boodschappen gedaan en ben alvast met mijn reisverslag begonnen.

Dit is onze 8ste dag dat we lopen. De fysieke problemen die ik gisteren had, daar had ik vandaag nagenoeg geen last van, ondanks alle steile heuvels. Dat geeft de burger moed.

Tijdens deze camino is er een nieuwe traditie onstaan. Maria en ik vinden het nummer: Redbud Tree van Mark Knopfler allebei heel erg goed. 's Morgens, als we net lopen, luisteren we naar dat nummer via mijn telefoon.

Morgen nieuwe dag, nieuwe kansen. Groet Peter en Maria